PepPerVersion

No dobra, jestem piratem. Ale to wszystko przez Devina, Wysoki Sądzie. Nie moja wina, że jest geniuszem.

Åšciągnałem. Posłuchałem. Nie mam dupy. Nie wiem czy to nie najlepsza plyta Devina, ale jest mocnym kandydatem do mojej płyty roku 2006. Chyba, że znów zrobię podsumowanie tego, co słyszałem w tym roku, a nie tego, co wyszło w tym roku. Tak czy inaczej, trochę szczegółów o nowej płycie DTB.

Devin Townsend Band – Synchestra:

1. Let it Roll


2. Hypergeek


3. Triumph


4. Baby Song


5. Vampolka


6. Vampira


7. Mental Tan


8. Gaia


9. Pixilliate


10. Judgement


11. A Simple Lullaby


12. Sunset


13. Notes From Africa


14. Sunshine and Happiness (Hidden Track)

Gościnnie – Steve Vai (solo w Triumph).

Będzie dostępna Edycja Specjalna albumu z dołączonym DVD. Jeszcze do końca nie wiadomo, co na nim się znajdzie, ale możliwe że koncert DTB (filmowany w studio), siedemdziesięciominutowy koncert z 2004 roku (same “hity” :)). Do tego teledysk do utworu Vampira, który będzie jeszcze przed wydaniem albumu dostępny na stronie Devina.

Okładkę zaprojektował Geoff Rousselot, i fajnie. Travis ostatnio się nie stara ani trochę, okładki nowego Riverside i nowego Opeth są, delikatnie mówiąc, cinkie.

Oto, co Devin ma sam do powiedzenia na temat Synchestry:

Promos of the record are gonna start showing up, and therfore leaks will probably start as well. Please don’t download it, but if you do hear it…you might as well know the story.

1 let it roll- it’s in two parts, but it starts the record in a subtle way. In fact, the first 2 tracks (lir and the beggining of hypergeek) are essentially long intros. Most of the records I do smack you in the face on the first song…the climax of Synchestra is the 11th song, ‘A Simple Lullaby’. Synchestra makes you wait for it. The story is about finding certain answers to life questions as a result of going too far, ‘be careful what you wish for’ and the way that reacts to a sensitive mind. Humility. Let it roll basically says just that, it’s a resignation, almost like; ‘I blew it…but theres nothing I can do about it now, so let it roll.’

Hypergeek- The intro is the wake up call, roosters and frogs and birds, with the words ‘wake up’ and ‘joy’ ending with a conductor that starts the whole thing officially with double kick about a minute in. Hypergeek is actually instrumental, but starts things off with a bit of a bang (it doesn’t really let go though…again, it makes you wait.) This is the first scene.

Triumph – a subtle realization. ‘one word – collective’ there is a sense of relief in letting it roll, an aprehensive joy, things from the past culminating in a genuine present. Vai plays on this song for a reason, peace is made with the past. Brave enough to make a step.

The Baby Song – references to Infinity, as well as a sober alternative to ‘Possesions’ off of Alien. I’m 33 and this concept is a biggie in my life. This is the only song on the record that is a little ‘precious’ – it evokes a touch of wierdness, especially when the melody returns at the end in a minor key. It’s a heavy Metal Lullaby that is intended to start the questioning again after a re-awakening. A sober part of reality that needs to be addressed at this age.

Vampolka – a polka prelude to Vampira to essentially lighten the mood after the baby song and set the stage for the transition song on the record, Vampira.

Vampira – The single, the attention getter for those who don’t have the patience for the whole thing, but as such serves a definite purpose. It’s essentially about overdramatizing the negative aspects of life, a real fop-ish ‘woe is me’ attitude, personifying the dark aspects of the reality of a current situation as an entity named ‘Vampira’. A Judas Priest-esque rocker that is supposed to be a comedic version of the syl energy.
‘Night…follows me when you’re gone, and now…how am I to carry on?’
A parody of that side.

Mental Tan – the second awkening, a mellow soundscape that occurs after the smoke has cleared from Vampira, the only lyrics ‘Oh my God I’m one…’ this is the transition point on the record from re-awakening into reality and actually finding your place in it. The main melody is a major version of the theme that appears at the end of the song ‘Judgement’

Gaia – Concern for the earth, personified with the name Gaia, the feminine energy of a sentient being that we abuse daily. ‘Send the message to Gaia, the air is getting thin’ Analysis of of selfish existence, and the beggining of a downward spiral of guilt. Being awake in a beautiful, vibrant reality and feeling that on some level you’ve neglected it all for the sake of things that are ultimately destructive and self absorbed…

Pixillate – A cry to God, Infinity, The Devil, whatever your poison is, to say ‘I’M A FUCKING IDIOT, I CAN’T BELIEVE WHAT I’VE DONE, I CAN’T BELIEVE WHAT I’VE STOOD FOR, I DON’T DESERVE ANY OF THIS, I DON’T DESERVE ANY OF IT’ A moment of clarity into a fallable human existence, compared to the majesty of nature, all we do is gauche and simple, the song is a lumbering beast that is supposed to beat that message in. the record at this point starts to get more emotionally involved, This song asks the question.

Judgement – The answer comes, ‘YES, you ARE a fucking idiot… but thats OK, you’re human, and thats where the beauty of humans lie, in their duality…know that you are fallable, and continue with that knowledge and make it work…NOW FUCKING BOW.’ the song ends with the minor melody from Mental Tan, and the pulse of Pixillate, Almost like a momentary set up for the climax of the record.

A Simple Lullaby – The celebration…500,000 people, prayers and rejoicing during a PAINFULLY long intro (again, it makes you wait) This song is the celebration, the liberation, and the summary of the questioning. Cannons, Fireworks…you name it.

Sunset – This is where the credits roll, and people collect their bags on the way out of the theatre. A coffee after the dinner. It is a great way to release the energy of the prior songs…it keeps going and subtley builds the tension for the summary song, for the people that choose to stay seated.

Notes From Africa – Summarizes the whole damn thing. References and opposes ‘Love?’ from Alien, and really hammers the point of the record home, a real solid groove and a VERY STRANGE MELODY that has been in my head since Infinity. Salman Rushdie. It fades out into echoes that put you in a 5 minute jungle scape after the song is over. (we went to an indoor rainforest and taped the sounds of the waterfalls and birds) By this point of the record, I just wanted people to be in a tropical paradise for a few minutes. It’s warm and beautiful. Technically, the record is over…

EXCEPT;

Sunshine And Happiness – If you stick around in the jungle for awhile, this song comes in. Whats it supposed to represent? Nothing. If anything, it’s just supposed to be the happiest song EVER. To leave you with a smile. Dave played all the guitar, Mike and Beavis do guest vocals, it is supposed to wrap up the record on a note that doesn’t take itself to seriously…
‘If you say it’s up to me to make the call, well I would say SUNSHINE AND HAPPINESS FOR ALL‘

(Źródło: oficjalne forum Devina Townsenda)

Od razu mówię, to co napisane powyżej, przemnożyć należy sobie przez 10. Nie lubię się rozczarowywać płytami i nikomu tego nie życzę, ale tej płycie możecie spokojnie ustawić poprzeczkę wysoko :)

Jeszcze kilka słów od Ryana Van Poederooyena, perkusisty DTB:

First of all, I’ll update you all on the new DTB record. I have now had the final copy of the album for the past 4-5 days. I’ve probably listened to the full album about 15-20 times in the time that I’ve had a copy. What I’m about to say is 100% MY OPINION !

I’ll try to keep it short…..

The brand new DTB album titled “Synchestra” is hands down the best Devin Townsend Solo album that I think he has ever done. I would go as far as to say that this is probably one of Dev’s best albums EVER ! Musically this album is way more progressive than “Accelerated Evolution” and probably one of the most progressive album’s in Dev’s solo collection.

Everything, including the artwork (designed by Geoffrey Rousselot) for the CD is amazing and top notch. Hearing Steve Vai play what he played on the song “Triupmh” is stunning as well and it also shows why he is one of the best guitar players on the planet today. It was an honour to hear Mr. Vai play on this album, I’m glad that Dev asked him .

As for my description of the album, here we go:

This album is truly as epic as it gets for Dev’s solo stuff. It has uplifting moments, dark moments, intense moments, even humourous moments, you gotta’ have fun too, right ? The overall vibe when you listen to this album is’nt just epic but it can be very overwhelming. The most important advice I can give to any of you DTB fans out there, is when you get this album, listen to it from start to finish, you have to.

Synchestra is a 65 minute, musical story or journey that you get sucked right into. Everytime I listen to Synchestra I’m in awe of the album and wonder what the hell just happened to me, it gives you such a gratifying feeling, I have a good feeling you’ll all feel the same way.

This is hands down one of my all time favourite albums EVER ! It was truly an honour to be part of this album. IMO Dev is a genius and Dave, Brian and Mike are the perfect guys for the DTB, you’ll hear why soon. It’s an honour to be playing with such talented musicians and awesome friends. Again, this write-up is just my opinion but I stand 150% behind every word I just wrote and I’m not going back ! Early 2006, Synchestra is coming.

(Źródło: oficjalna strona Ryana Van Poederooyena).

NP: Devin Townsend Band – Synchestra – na kolana, proszę.

Åšwiat zwariował na punkcie Firefoxa, i dobrze. Ja też go używałem, i to dość długo, ale jak to z Pieprzyszami bywa, po jakimś czasie mi się znudziło. Nie ma lepszej przeglądarki jeśli chodzi o debugowanie XHTML i CSS, składanie stron itd. Ale jakoś tak… nudno się już robiło. :)

No więc przesiadłem się najpierw z powrotem na Operę, szczególnie po tym jak zrobiła się darmowa, i tak, jak uważam, że to zdecydowanie najbogatsza, najbardziej nowatorska i najszybsza przeglądarka, tak denerwuje mnie momentami obsługa CSS (prawidłowa, prawidłowa, aż za prawidłowa), no i skróty klawiszowe siakieś nie takie, nie chce mi sie ustawiać. Zacząłem już się w sumie przyzwyczajać, ale trafiłem na coś, co nazywa się Flock.

Cóż to? Ano taki Firefox na wypasie. Nie ma to nic wspolnego z FX w sumie, oparte tylko na tym samym silniku, podobne nieco w obsłudze, ale jeśli chodzi o usability to Firefox niech się chowa. Bookmarki oparte o del.icio.us, blogowanie i feed zdjęć z Flickr wbudowane w przeglądarkę – no miodzio :) Na razie (tzn w momencie, gdy to piszę), dostępna jest bodajże wersja 0.4.10, więc ciekaw jestem, co będzie w wersji 1.0. Drżyjcie, Firefoxie, Operko i (khm) IE7.

Innymi słowy: jak ktoś chce Firefoxa z bajerami, a nie potrzebuje aż tak stabilności i bezpieczeństwa, to wypróbujta se Flocka :)

NP: Madonna – Confessions On A Dance Floor

W firmie, w ktorej pracuje, nie zapewniamy hostingu. Mamy za to stala umowe partnerska z pewnym serwisem hostingowym (swietnym zreszta). Niektorzy klienci jednak (lub ich IT support, zazwyczaj debilny), nie wiedziec czemu, upieraja sie przy hostowaniu swoich stron u innych providerow. No i dobrze, ich sprawa, nie ma problemu ogolnie.
Gorzej, jak zaczyna sie cos dziac. My dzwonimy po prostu do naszego supportu (hi Ryan, hi Jean ;)) i sprawa zalatwiona w kilka minut, w najgorszym razie w pol godziny. A inni providerzy – szkoda gadac…
Ponizej przyklad konwersacji z pania z firmy hostingowej (imiona zmienione). Odpowiada z kilkudniowym opoznieniem, telefon ciagle zajety, cena za hosting: 200 euro na rok za 25 mb powierzchni dyskowej.

Email drugi dotyczacy instalacji AWStats na koncie klienta (w pierwszym prosilem o cos jeszcze i te wlasnie instalacje):

Hi Noelle,

Yes, that has been done. Your technical support guys were very helpful – thanks. Has the AWStats script been installed as well?

Thanks again,
Regards,
Peter

Odpowiedzi nie bylo przez miesiac. Okazalo sie, ze Noelle w miedzyczasie odeszla z firmy. Po interwencji sprawa przeszla w rece niejakiej Catherine. Pierwszy email do Catherine:

Hi Catherine,

We are the design company dealing with the Client Name website, hosted by your company.
The Client requested that a log analyzer was installed in the back of their site. We were looking at different log analysers and we chose AWStats. Can we have the script installed please? Also, can we have the directory with the statistics password protected
please?

Regards,
Peter

Odpowiedz (po tygodniu):

Hi Peter,
You must install that yourself on the customer hosting space. You can also change the permissions for the statistics folder.

Kind Regards,
Catherine

No dopsz. To probujemy instalowac z Marcinem. Oczywiscie, nie mamy odpowiednich uprawnien i dostepu do serwera. No to pisze:

Hi Catherine,

Thanks for your reply. I am of course aware I can chmod the folders. How can I log into the server to run the necessary Perl scripts? SSH does not seem to be working on port 22. maybe it is configured on some other port?

Regards,
Peter

Odpowiedz (po 2 niach – polepszylo sie! :> ):

Hi Peter,
Can you not call the perl scripts from a browser?

Regards,
Catherine

Sprawdzamy, oczywiscie nie da sie. Piszemy:

Hi Catherine,
No I cannot. We need the shell access to configure the scripts.

Regards,
Peter

Odpowiedzi nie ma od 3 dni.

Jest środek grudnia. Patrzę ja se ci na widgeta z pogodą i co widzę? A to:

Coś mi nie pasowało, co w miarę oczywiste. Nie, żeby było za ciepło, no może trochę. Ale gdzie deszcz?! Patrzę na tygodniową prognozę pogody, a ona mi dalej bezczelnie łże:

Ale nie ze mną takie numery, mieszkam tu od kilkunastu miesięcy. No to polazł Pieprzysz i pobrał feeda z weather.com zamiast z accuweather.com… i co się okazało?

Tak, to już na pewno bliższe prawdy.

Wot, wysoko poszli… Jeszcze pamiętam jak rodzice nie mogli się dodzwonić z jednego miasta do drugiego, jak się czekało na rozmowę międzymiastową godzinami. A teraz proszę, kolejna wersja PDA z telefonem robionego przez HTC, w Polsce znanego pod nazwą Era MDA. Gdyby nie rozmiar, ostrzyłbym pazury (tak, jestem gadżetomaniakiem). Ale nie wiem, czy to nie jest troszku za duże jak na coś, co trzeba mieć zawsze przy sobie… hm.

Zadziwiające, jak Irlandczycy mogą przekręcić wymowę “Piotr”. Większość, jak dzwoni do biura i chce rozmawiać ze mną, mówi “Peter P” albo “the Polish Peter”, ale jest kilka kwiatków. Zapis fonetyczny, przypominam że “r” oni tu mówią jak Amerykanie trochę. Tak z gardła, jak indory, gul gul.

Pjudar
Pijadr
Pet’r
Pudar (dzizus… – swoją drogą istnieje wersja, że pisze się to z cichym K na początku, więc w sumie Kpudar)
PiiPii (WTF?! Pewnie od P.P., choć zapewniano mnie że niekoniecznie :> )

Swoją drogą, ludzie którzy do nas dzwonią mają przerąbane. Oprócz mnie pracuje tam jeszcze tajemniczy szpieg z krainy deszczowców o dźwięcznym imieniu (yyy… imieniu i nazwisku w sumie) Riyadh Abdelkader. Dla zainteresowanych: Irlanczyk, ino że ojca ma z Tunezji czy cuś. Ale jak klienci nie wiedząc tego, pierwszy raz widzą nasze wizytówki (znaczy moje i Riyadha), to bledną.

This post is password protected. To view it please enter your password below:

Password:

Nie Piotar Parzusz. Nie Anna Pażyż. Nie Parzyrz. Nie Pażysz. Nie Peter Polish. Nie Poitr Pazrysz.

Tak: Anna i Piotr Parzysz.

NP: uspokajające Ghost of Perdition

To chyba dwa najlepsze avatary jakie w życiu widziałem. Nie wiem, który lepszy :))

Wcale nie kłak, tylko klak, czyli coś, co, jak twierdzi Marcin “Całek” Krawiec, jest odgłosem (LOL, właśnie napisało mi się “odkłosem”) klepania w klawiaturę. Ano właśnie, klawiatura. Kiedyś lubiłem swoją Microsoft Natural Keyboard i wydawało mi się że nie zamieniłbym jej na nic innego, a potem z musu przesiadłem się na laptopową i też wydawało mi się, że wygodniej już być nie może. Jeszcze później podpiąłem sobie w pracy klawiaturę od Maca i twierdzę, że to już szczyt wygody. Ale jakbym miał się znów przesiąść, to tylko i wyłacznie na Optimus keyboard. Tak, wiem, wszyscy już to znają, ale ja dziś robiąc porządek w bookmarkach trafiłem na tę klawiaturę ponownie i ciągle nie mogę wyjść z podziwu nad nią. A jeśli ktoś jeszcze nie widział, to jazda.

NP: Opeth – Ghost Reveries